|
دکتر منصور غیاث الدین
اطلاعات
شخصي:
• نام: منصور
• نام خانوادگی: غیاث الدین
• متولد: 1308
• تحصیلات: مهندسی کشاورزی از دانشگاه تهران در سال 1332 -
فوق لیسانس از دانشکده بهداشت محیط دانشگاه تهران - دکترا از دانشگاه
تولین آمریکا
یکی از شاخص ترین فعالیت های دکتر غیاث الدین طی سالهای
متمادی فعالیت در جهت ریشه کن نمودن مالاریا در ایران بوده
است.
پروژه نمک دارویی برای مبارزه با مالاریا که با موفقیت در
عشایر قشقایی انجام شد توسط ایشان معرفی و الگویی برای
سازمان جهانی بهداشت برای مبارزه با مالاریا در سایر نقاط
جهان گردید. ثمره تحقیقات دکتر غیاث الدین در زمینه بیماری
مالاریا سبب شد که دو ناقل جدید مالاریا که تا آن زمان فقط
5 ناقل مالاریا شناخته شده بود شناسانده و معرفی شود.
در سال 1331 انستیتوی مالاریالوژی در ایران با همکاری
وزارت بهداشت تاسیس شد و ایشان از افراد فعال و بر جسته
این انستیتو به شمار می آمدند.
در دوره های متعددی در سازمان بهداشت جهانی در نقاط مختلف
دنیا شرکت نموده اند که از آن میان می توان به دوره های
مالاریا شناسی در جاماکیئا ،مکزیک،گوالتمالا و CDCآمریکا
که تنها مرکز و مرجع دنیا برای بیماریهای واگیردار است
اشاره کرد.
ایشان فوق لیسانس خود را از دانشکده بهداشت دانشگاه تهران
دریافت کرده و سالها به عنوان مربی در دانشگاه تهران مشغول
تدریس بودند. در همان دوران به مدت یک سال به سمت مشاور
سازمان بهداشت جهانی در منطقه پاکستان شرقی (بنگلادش کنونی)
منصوب گردیدند. به علاوه ایشان در تیم منتخب سازمان بهداشت
جهانی نه تنها به عنوان محقق ،بلکه به عنوان مدرس، به
آموزش کادر متخصص محلی اقدام نمودند .
دوره دکترای خود را در دانشگاه تولین آمریکا به پایان
رساندند. پایان نامه دکترای ایشان بر روی اثرات فلوئور بر
روی گیاهان و به طور خاص گیاه سویا بود . مقالات زیادی
درباره این تحقیقات در مجلات علمی آمریکا به چاب رسانده
اند و در کنفرانس APCA ارائه کرده اند.
پس از اخذ مدرک PHD،به ایران بازگشته و با درجه استادی در
دانشگاه تهران مشغول تدریس شدند. پس از آن تا سال 1378 با
درجه استادی به تدریس ادامه دادند.
برنامه نویسی دروس و سیلابس های رشته بهداشت محیط از
کاردانی تا دکترا در اوایل انقلاب بر عهده ایشان بود که با
همکاری دو تن از استادان دیگر انجام شد.
ایشان در سمت ها و بخش های مختلف در دانشگاه فعالیت داشته
اند که از جمله می توان عضویت در شورای پژوهشی ، معاونت
پژوهی ،معاونت آموزشی و مدیریت گروه مهندسی بهداشت محیط
دانشگاه علوم پزشکی تهران را نام برد. بسیاری از دانشجویان
و شاگردان این استاد فرزانه در حال حاضر خود از اساتید
برتر دانشگا ه ها به شمار می روند.
بسیاری از بروژه های تحقیقاتی در دانشگاه ها و موسسسه های
علمی توسط ایشان راهنمایی و تکمیل شده است.از آن جمله می
توان به حدود 90 پایان نامه فوق لیسانس ،40 پایان نامه
دکترا ، مدیریت 60 پروژه تحقیقاتی در دانشگاه ها،مراکز
تحقیقات نیرو و مرکز توسعه تکنولوژی نیرو ، مدیریت پروژه
هایی برای سازمان محیط زیست ایران، اداره محیط زیست
خراسان،اداره محیط زیست استان مرکزی و مشاوره های بسیار
دیگر را نام برد.
ایشان استاد پیشکسوت، چهره ماندگار و یکی از 30 چهره برتر
محیط زیست در 30 سال اخیر می باشند.
کتاب«آلودگی هوا» در سال1368 توسط ایشان ترجمه شد و توسط
دانشگاه تهران به چاپ رسید. این کتاب تا کنون پنج بار
تجدید چاپ شده است. از آثار دیگر ایشان کتاب "آلودگی هوا ،منابع،اثرات
،کنترل "است که توسط انتشارات دانشگاه تهران به چاب رسید و
به عنوان کتاب برتر موفق به دریافت جایزه شد. در مورد این
کتاب می توان گفت که یکی از کامل ترین و جامع ترین ماخذ
آلودگی هوا به زبان فارسی می باشد..
هلاوه بر کتاب های بیان شده،ایشان درطی سالها ،90 مقاله در
مجلات داخلی و خارجی به چاپ رسانده اند.
این استاد در حال حاضر به طور پاره وقت در مرکز توسعه فن
آوری نیرو ،وابسته به وزارت نیرو فعالیت داشته و از مدیران
برجسته این موسسه می باشند. همچنین در فرهنگستان ادب و
علوم فارسی از همکاران کمیته تخصصی انرزی و محیط زیست
هستند.
استاد دکتر غیاث الدین از موسسین انجمن متخصصان محیط زیست
و همچنین یکی از اعضای هیئت امنای جمعیت زنان مبارزه با
آلودگی محیط زیست می باشند.ایشان عضو هیئت تحریریه و مشاور
علمی تعدادی از نشریات ،از جمله دو مجله دارای ISI و
مجلاتی چون علوم و تکنولوژی ،انسان و محیط ،مجله بهداشت
محیط دانشگاه تهران هستند.
با توجه به سوابق درخشان این استاد پیش کسوت دو تن از
اهضای جمعیت اقدام به مصاحبه با ایشان نمودند.
لازم به ذکر است که نقطه نظرات ارایه شده نطرات شخصی ایشان
می باشد. از دوستانی که مایل به اظهار نظر در مورد این
نظرات هستندف دعوت می نماییم، نظراتشان را ارسال نمایند.
متن مصاحبه
تهیه و تنظیم مصاحبه:
بداخشانیان- ستارنژاد (اعضای جمعیت زنان مبارزه با آلودگی
محیط زیست)
نظر شما در رابطه با سازمان محیط زیسط ایران چیست؟
سازمان محیط زیست ایران در ابتدا از یک سازمان شکاربانی به
وجود آمد که بیشتر فعالیت های آن در زمینه گونه های در
معرض خطر بود و بخشی به نام محیط زیست انسانی در آن وجود
نداشت که امروز این بخش به وجود آمده و فعالیت های زیادی
را نیز در کشور انجام می دهد.این سازمان،یکی از معاونت های
ریاست جمهوری است و فراز و نشیب بسیاری را پشت سرگذاشته تا
به این مرحله رسیده است. افراد شایسته ای برکرسی آن نشسته
و فعالیت داشته اند.بعضی از این افراد هیچ تحصیلات محیط
زیستی نداشته ولی درعوض از تجارب ارزنده ای برخوردار بوده
اند .به هر حال این سازمان همه مشکلات را سپری کرده تا به
مرحله کنونی رسیده است.
اقدامات مثبت بسیاری هم در آن انجام شده ،مانند توجه به
حریم شهرها، ارزیابی اثرات زیست محیطی پروژه های عمرانی ،حذف
سرب از بنزین، اجبار برای معاینه فنی خودرو ها، طرح خود
اظهاری منابع و ...
نظر شما درباره انجمن های محیط زیست در ایران چیست؟
این انجمن ها فعالیت های خوبی را ارائه دادند اما در گاهی
مواقع بیش از حد بر روی یک مسئله پا فشاری می کنند.برای
مثال اتوبان تهران - شمال به دلیل قطع قسمتی از درختان ،
اعتراضات زیادی برانگیخت. اما واقعیت این است که باید
منافع را در دو کفه ترازو نهاده و سنجید.اگر همه جنبه های
افتصادی ،اجتماعی و فرهنگی را در یک کفه و شاید قطع چند
درخت را در کفه دیگر قرار دهیم،این مسئله چندان مهم نباشد.
هر سال به علت نا مناسب بودن این جاده بسیاری از مردم در
این راه از بین رفته و یا نقص عضو پیدا می کنند. هدر رفتن
سوخت و ترافیک های سنگین و اتلاف وقت ،از مضررات نبود یک
راه استاندارد است.البته انجمن ها با اصل ایجاد این
آزادراه مخالف نبودند بلکه واگذاری قسمتی از حاشیه جاده
بوده که می توانست در جهت کاربری نامناسب مشکل ساز شود .
آقای دکتر، فعالیت NGOها در ایران را در مقایسه با دیگر
کشورها چگونه می بینید؟
من مد تها در آمریکا عضو انجمن American air and waste
managementبودم که یکی از NGOهای بزرگ در آمریکا،مکزیک،
کانادا می باشد. و زمینه فعالیتش هم در زمینه آلودگی هوا
است و هر ماه مجله ای منتشر می کند و هر سال همایش هایی
ترتیب می دهد. در واقع این گروه ها هم فعالیت دارند و هم
پروژه هایی را برای EPA آمریکا انجام می دهند.در واقع
مشاوره و کارهای آنها برای دولت امریکا حجت است و در هر
همایشی که از جانب آن ها برگزار می شود، بین دو تا سه هزار
نفر شرکت می کنند.
از دیگر فعالیت های این NGO برگزاری نمایشگاه هایی برای
کالاهای محیط زیستی است و کمکهای خوبی از طریق پروژه های
دولتی و مردمی دریافت می کنند و از نظر مردمی واقعا تقویت
می شوند.
اما در ایران هیچ توجهی به NGO ها نمی شود و به دلیل رعایت
بعضی منافع ، مشورت های آنها مورد قبول نیست. در صورتیکه
شالوده این انجمن ها اساتید بزرگ محیط زیست هستند.
در ایران دولت هیچ گونه کمک مالی به NGOها نمی دهد وحمایتی
هم از آن ها نمی کند و این باعث کمتر شدن فعالیت آن ها می
شود. در همایش ها هم حمایت های دولتی وجود ندارد .در واقع
عده ای انسان های از خود گذشته این NGO ها را در ایران
هدایت می کنند.تمام مسئولیت آن ها چه از نظر مالی و چه از
نظر فعالیت های محیط زیستی بر عهده خود آن ها است.آن ها
عاشق محیط زیست هستند و واقعا با عشق این انجمن ها را
اداره می کنند. در صورتیکه هیچ منافعی هم برای آن ها ندارد.
به هر حال امیدوارم NGOهای ایران هم مانند خارج از ایران
مورد حمایت ارگان ها و هم مورد حمایت واقعی و ثمر بخش دولت
قرار گیرند و تنها متکی به چند عضو کلیدی نباشند. |
