|
پروژه
آسيا
مقدمه
 از
صدها سال قبل ورزش و مسابقات ورزشی عاملی برای جمع شدن
مردم به حساب می آمده و علی رغم محدوديت ملی فراوان در
دوران ما هنوز يكی از پلهای ارتباطی مستحكم مردمی به حساب
می آيد كه توانايی جمع آوری مردم، اگر چه با فرهنگها و
زبانها و حتی اقليمهای متفاوت جغرافيايی را داراست؛ در
حالی كه جهان هر روز بيشتر رو به تكنولوژی و صنعتی شدن گام
بر می دارد. مشكلات اجتماعی و فرهنگی جهان نيز ابعادی
بزرگتر به خود می گيرد كه حل آنها نيازمند توجه و درك
متقابل مردمی است.
روند رو به افزايش شهر نشينی صنعتی در قرن گذشته كه بدون
توجه كافی به تاثيرات منفی آن بر روی محيط زيست صورت گرفته
صدمات عميق جبران ناپذير بر اكوسيستم جهانی گذاشته است.
این سفرضمن اينكه نشان از علايق و پيوندهاي مشترك تاريخي
، فرهنگي اين كشورها دارد و در واقع تداعي كننده راه
ابريشم است . اساساً به منظور رساندن پیام زیست محيطي در
خصوص گرم شدن زمین با شعار "بگذاریم زمین زنده بماند"
طراحی شده بود و شامل کشورهای آسیایي،ايران- پاكستان-
قزاقستان- قرقيزستان - ازبكستان- تاجيكستان – افغانستان و
تركمنستان و قسمتي از چین ميشد که متاسفانه با موانعي
روبرو شد که تغییراتی را در برنامه به وجود آورد و حدود 5
ماه به طول انجامید.
سفر اخیر که در ادامه مجموعه سفرهای"بگذاریم زمین زنده
بماند و بگذاریم خزر زنده بماند " شکل گرفت همان اهداف را
دنبال می کرد. در طی نمایشگاه عکسی که در پایان سفر قبلی
این پروژه "به گرد خزر . . . " در فرهنگسرای نیاوران
برگزار کرده و تعدادي از عكسهاي آن سفر را به نمايش گذاشته
بودم بسیاری از سفرای کشورهای مقیم ایران از آن ديدن
کردند،در آنجا از من دعوت به عمل آمد تا ضمن سفر با دوچرخه
كه خود مشتاق آنم از كشورهاي مسير تصویربرداری نمایم.
مؤسسة فرهنگی « اکو » وظیفه هماهنگی بین این كشورها را ،
از طريق سفارتخانهها به عهده گرفته است. در اين ميان
جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست ء تعدادی از
شرکتهای بزرگ تجاري – صنعتي ، انجمنهاي زيست محيطي ،بخش
عمران سازمان ملل متحد و خانه فرهنگ گيلان نيز دعوت نمود
تا از اين سفر اعلام حمايت نمایند که البته بیشتر معنوي
بود!
در سفر قبل وظیفه من به عنوان یک شهروند گیلانی ، ايراني و
هوادار محیط زیست این بود تا زنگ خطر روند آلودگی زمین،
این مادر مشترک حیات را به گوش بقیه ساکنان آن برسانم.
البته به دلیل نو پا بودن این گونه حرکت ها در منطقه هنوز
تا هدف بزرگمان یعنی ایجاد شبکه مردمی در تمامی کشورها
برای نجات زمین راه درازي داريم، اما در سه کشور
آذربایجان، قزاقستان و ترکمنستان، پاکستان، هندوستان و
قرقیزستان موفق به ایجاد ارتباط با تعدادي از NGO های
شدیم.
کشورهای غربی در قرون اخير بخصوص در دورهای به شدت به
تخریب محیط زیست پرداختند که هنوز هم ادامه دارد. اما در
همان کشورها هم متفابلاً صداهاي اعتراض قوي و ارگان های
نظارتی مردمی از سال ها قبل شکل گرفته و اکنون دولتها و
حتي بخش خصوصی در این کشورها به راحتی نمی توانند دست به
تخریب محیط زیست بزنند.
درکشورهای شرقی علاوه بررشد بیرویه و سرسام آور جمعیت و
عجله برای جبران عقبماندگي جهت توسعه سريعتر و با توجه به
نبود زیرساخت های لازم اجتماعی و زیست محیطی،معمولاً به
صداهاي اعتراض توجهاي نميشود. .
مضافاً چون بسياري از سرمايههاي غربي كه در كشورها خود
با موانع و قوانين محدود كننده زيست محيطي مواجه ميشوند
به اين كشورها فشار ميآورند. من فكر ميكنم مردم و
مسئولين اين مناطق نبايد براي بدست آوردن چيزي براي لحظه و
حال ، آينده خود و جهان را به خطر بيندازند. و در اين
راستا بايد عليرغم تنوع قومي، نژادي و باورهاي عقيدتي همه
مردم اين كشورها متحد و متشكل شده تا مانع اين اقدامات
مخرب گردند.
عقیده دارم اینگونه حرکتها - منهای آرزوهای بزرگ زيست
محيطي - جهانی ، منطقهای - برای جامعه ملی ما تاثیر مثبتی
دارد و در واقع این تنها راهی است که ما می توانیم جدای
ازدرست يا نادرست بودن اولویتها و سیاست های دولتی يا ملي
با دیگر انسانهای جهان که در قبال محیط زیست احساس
مسئولیت می کنند و برای آن دلسوز هستند، ابراز همبستگی
کنیم.
بسياري فكر ميكنند و يا اينكه اين گونه وانمود ميكنند كه
دفاع از محيط زيست يعني مخالفت با پيشرفت و صنعت ! به نظر
من دوچرخه در واقع دفاع از پيشرفت هست چرا كه انسان اولين
چرخي كه ساخت در واقع سرعت و پيشرفت را معنا كرد و تفاوت
خود را با موجودات ديگر بيان كرد. من در دوچرخه حقيقت
اينكه انسان بر ماشين خود ساخته سوار است را ميبينم. نه
اينكه ماشين انسان ساخته، بر او سوار باشد! البته من با
دوچرخه با توجه به سرعتش شرايط و فرصتي به مراتب بيشتر و
بهتر براي ارتباط با طبيعت و مردم اطراف خود دارم.
يكي از نمونههاي ذهني من در خصوص سوار شدن ماشين بر انسان
در شهر خودم رشت كه اساساً شهري با اقتصاد و زير ساختهاي
ماقبل مدرن است رخ داده است. كه همه از آن رنج ميبريم.
اگر به اين خيابانها نگاه كنيد متوجه ميشويد در يك
ترافيك بسيار سنگين كه ريتم حركت اتومبيلها حتي كند تر از
كسي است كه پياده راه ميرود در هر اتومبيل 1 الي 2 نفر
نشستهاند. فكر كنيد يك اتومبيلي كه فضايي نزديك به 7 الي8
متر مكعب را اشغال كرده تنها دو انسان را جابهجا ميكند
اما فضاي بسياري را آلودهمينمايد و همه فكر ميكنند كه
اين آلودگيها چون با چشم ديده نميشود و يا با يك باران
از بين ميرود. در واقع اين آلودگي در اتمسفر زمين ميماند
و دير يا زود به سراغ ما آمده و باز هم بيشتر ميآيد.
البته اساساً بخش مهم اين مساله برميگردد به سياستگذاري
هاي بزرگ كشور در خصوص شهر واستان . اولاً بايد حجم تنوع
وسائل نقليه عمومي بيشتر شود كه اين مساله مربوط به شوراي
شهر و مسئولين . . . است و دوم اينكه در نگاه كلان به
جوانان اهميت داده نميشود. چقدر خوب بود كه ميگذاشتن تا
دوچرخه سواري چه براي دختران و چه براي پسران جوان ارزش و
مد ميشد در آن صورت سوار شدن بر ماشين شخصي و پز دادن و
چشم و همچشمي مد اول جوانان ما براي جواني كردن نميشد كه
هم پر هزينه و هم از هر جهت آلودهكننده است.
هدف:
• انتقال پیام صلح و دوستی مردم ایران به مردم منطقه
• ترویج فرهنگ دوچرخه سواری به عنوان وسیله ای ایمن برای
حمل و نقل
• ایجاد آگاهی عمومی در مورد کاهش تنوع حیاتی آسیا
• تشویق مردم به تشکیل شبکه ای برای حفظ زمین
• آگاهی دادن به ساکنان کشورهای منطقه در رابطه با گرم شدن
زمین
• پخش جزوات، بروشورها، عکس ها و CD ایران در دیگر کشورهای
منطقه و آوردن مستنداتی از این دست از آن کشورها به ایران_
جزوات و بروشورها دست کم به سه زبان (انگلیسی، فارسی و
روسی) و به دو مدل خواهد بود. اگرچه تعداد کپی ها بسته به
استقبال محلی در هر توقف متفاوت خواهد بود، برآورد من برای
تعداد مورد نیاز در این سفر حدود 5000 کپی می باشد.
• طراحی وب سایتی در رابطه با مشکلات اسیایی گرمای زمین _
این وب سایت به سه زبان انگلیسی، فارسی و روسی طراحی خواهد
شد و شامل اطلاعاتی در رابطه با اسیا، گروه های بحث و
گفتگو، اخبار فرهنگی و زیست محیطی و NGO ها خواهد بود.
ارزیابی اولیه ما از حداقل زمان فعالیت این وب سایت 6 ماه
است و اگر موفق باشد برای زمان های طولانی تر فعال خواهد
بود.
نتایج مورد انتظار
1. آگاهی مردم منطقه از وجود سازمانی که در رابطه با
گرمای زمین فعالیت می کند و اقدامات آن
2. تبادل اطلاعات مربوط به گرمای زمین
3. آشنا شدن با NGO های سایر کشورها و معرفی NGO های ایران
4. ایجاد پل های ارتباطی بین NGO ها و شبکه های موجود
5. دعوت از دوچرخه سواران منطقه برای انجام سفری مشابه به
جمهوری اسلامی ایران
6. تلاش برای ایجاد " جاده ابریشم" در آینده
7. همکاری با دانشگاه های منطقه
8. دعوت به همکاری از سفارت خانه ها و دولت مردان منطقه
همراهان پروژه:
جمعيت زنان مبارزه با آلودگي محيط زيست (گيلان)
موسسه فرهنگي اكو
برنامه عمراني سازمان ملل متحد
خانه فرهنگ گيلان
دفتر روابط عموي كمپاني شل
ضميمه II "بگذاريم زمين زنده بماند"، جدول رزومه
رزومه
کاوه فرحمند
• متولد 1363 در رشت، مرکز استان گیلان
• دانشجوی سال آخر رشته معماری دانشگاه زنجان
• عضو کانون عکاسان حوزه هنری ایران
• عضو جمعیت مبارزه با آلودگی محیط زیست (دوستان زمین)
• عضو جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست
• عضو فدراسیون دوچرخه سواری جمهوری اسلامی ایران
• عضو جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران
• عضو کمیته سایکلوتوریست جمهوری اسلامی ایران
• دارنده دکورد کمیته سایکلوتوریست در فاصله زنجان-
اصفهان- شیراز به طول 964 کیلومتر
• دارنده دکورد کمیته سایکلوتوریست در فاصله زنجان- رشت-
چالوس به طول 556 کیلومتر
• دارنده دکورد کمیته سایکلوتوریست در فاصله زنجان- رشت-
اردبیل- زنجان به طول 775 کیلومتر
• دارنده دکورد کمیته سایکلوتوریست دور دریای
خزر-ایران،آذربایجان، روسیه، قزاقستان، ترکمنستان
ضميمه III "بگذاريم زمين زنده بماند"، اخبار
اخبار دوچرخه سواری
 يك
دوچرخه سوار ايراني كه سرگرم پخش پيام حفظ محيط زيست در
كشورهاي عضو "سازمان همكاري اقتصادي" (اكو) است، هماكنون
در دهلي نو بسر ميبرد.
"كاوه فرحمند"، دوچرخه سوار ايراني، روز پنجشنبه در مصاحبه
اختصاصي با ايرنا در دهلي نو، بسيج حمايت عمومي از محيط
زيست و بناهاي تاريخي در كشورهاي عضو اكو را به عنوان هدف
خود از دوچرخه سواري در اين كشورها توصيف كرد.
وي گفت كه افزايش دماي كره زمين، خطر عظيمي براي همه
ساكنان اين كره خاكي محسوب ميشود و حفظ محيط زيست، تنها
راه ممكن براي نجات كره زمين از نابودي كامل است.
اين دانشجوي سال آخر دانشكده معماري دانشگاه زنجان، گفت كه
علاوه بر پاكستان و هند، از كشورهاي قزاقستان، قيرفيزستان،
تاجيكستان، ازبكستان، افغانستان و تركمنستان نيز ديدن
خواهد كرد.
"فرحمند" اولين دوچرخه سواري را در خارج از ايران در سال
۲۰۰۲انجام داد و وي درياي خزر را در سال ۲۰۰۵دور زد.
"موسسه فرهنگي اكو"، "برنامه توسعه سازمان ملل"، جمعیت
مبارزه با آلودگی محیط زیست ایران و چندين سازمان غير
دولتي فعال در زمينه حفظ محيط زيست از "فرحمند" در انجام
اين امر خطير حمايت ميكنند اما وي بخش اعظم هزينه اين سفر
را شخصا ميپردازد.
اين جوان ۲۳ساله ايراني، در مورد برنامه خود، گفت: "من
اول قرار بود كهفاصله تهران تامرز پاكستان را با دوچرخه
به پيمايم اما به دليل خودداري پاكستان از صدور مجوز لازم
براي ورود زميني به اين كشور مجبور شدم كه فاصله تهران تا
كراچي را با هواپيما طي كرده و از كراچي تا شهر لاهور در
مرز پاكستان با هند را ركاب بزنم."
وي، در مورد ديدار سه هفتهاي خود از پاكستان، گفت: " من
در اين مدت با برخي از سازمانهاي غير دولتي پاكستان ديدار
و با آنها در مورد ضرورت ترغيب مردم نسبت به حفظ محيظ زيست
صحبت كردم."
اين ورزشكار جسور، در مورد تدابير امنيتي و بهداشتي لازم
براي دوچرخه سواري در بيابانها و جادههاي دور دست
كشورهايي همچون پاكستان، گفت:
"رعايت تدابير امنيتي و بهداشتي از جمله انتخاب محل اقامت
و استفاده از مواد غذايي عامل اصلي در خاتمه موفقيت آميز
دوچرخه سواري در كشورهايي همچون پاكستان است و هر فرد
خواهان انجام اينگونه سفرها بايستي اين تدابير را تا
حدالامكان رعايت كند."
"فرحمند"، در مورد ادامه اين سفر خود، گفت: "من اول قرار
بود كه از شمال چين عبور كرده و وارد قزاقستان شوم، اما
سفارت چين در پاكستان از صدور مجوز لازم براي ورود زميني
به اين كشور خودداري كرده و من اكنون قرار است كه روز شنبه
با هواپيما به سوي آلماتي پرواز كرده و از آنجا به سفر خود
ادامه دهم."
سفير "صلح و محيط زيست" ايران وارد تاجيكستان شد
دوشنبه، خبرگزاري جمهوري اسلامي ۸۶/۰۷/۰۱
خارجي. فرهنگي. ورزشي. تاجيكستان. ايران.
"كاوه فرحمند" دوچرخهسوار جوان ايراني كه از خردادماه سال
جاري تاكنون با شعار "سفير صلح و محيط زيست" ۱۳هزار و
۴۰۰كيلومتر راه را در ۹كشور جهان ركاب زده است ، وارد
شهر دوشنبه پايتخت تاجيكستان شد.
فرهمند روز يكشنبه در شهر دوشنبه به خبرنگار ايرنا گفت :
اين حركت نمادين را با همكاري و پشتيباني سازمان ملل متحد
، موسسه فرهنگي اكو ، جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط
زیست ایران و تشكلهاي غيردولتي طرفدار محيط زيست دیگراز
اول خردادماه سال جاري از تهران آغاز كرده است.
وي با اشاره به اينكه حامل پيام صلح و دوستي مردم ايران و
هزاران تن از طرفداران حفظ محيط زيست در جمهوري اسلامي
ايران ميباشد ، افزود: تاكنون مسير تهران ، پاكستان ، چين
، نپال ، هند، قزاقستان، قرقيزستان، ازبكستان و تاجيكستان
را طي كردهام و درنظر دارم بزودي از طريق افغانستان
دوباره وارد ازبكستان شوم و به سفرم ادامه دهم.
اين جوان ۲۳ساله گيلاني كه دانشجوي سال آخر مهندسي
معماري دانشگاه تهران نيز ميباشد، گفت: اين براي سومين
بار است كه در خارج از كشور ركاب ميزند و حامل پيام صلح
دوستي و محيط زيست مردم ايران شده است.
وي افزود: تاكنون مسير ايران تا يونان و همچنين كشورهاي
حاشيه درياي خزر را ركاب زده است.
فرهمند افزود: از كودكي علاقهاي خاص به طبيعت داشتم و
براين اساس از سن ۱۷سالگي مسافرت را با دوچرخه كه به
طبيعت آسيب نميرساند ، آغاز كردم.
به گفته وي ، دوچرخه بهترين وسيلهاي است كه ارتباط محيط
زيست و مردم را به راحتي براي گردشگر فراهم ميكند.
وي خاطرنشان كرد: در مسير حركتم ضمن تقديم پيام صلح و
دوستي و حفظ محيط زيست مردم ايران به مقامهاي كشورهاي
مسيربويژه مقامات فرهنگي ودانشگاهيان ، در دانشگاههاي
پاكستان و ازبكستان درخت دوستي با مشاركت دانشجويان اين
كشورها كاشتم.
اين دوچرخهسوار ايراني با انتقاد از ضعف اطلاعرساني برخي
نمايندگيها و بويژه رايزنيهاي فرهنگي كشورهاي مسير گفت:
متاسفانه در برخي از كشورهايي كه در مسير حركتم قرار داشت
، مردم شناخت درستي ازايران نداشتند و به نظر ميرسد
تبليغات و اطلاعرساني منسجم درباره آثار تاريخي ، فرهنگي
، اقتصادي ، سياسي و اجتماعي ايران در خارج از كشور بسيار
كم و ضعيف است.
سفير صلح و محيط زيست ايران ضمنقدرداني از نمايندگيهاي
ايران دركشورهاي مسير كه از او حمايت بيدريغ كردهاند ،
افزود: در برخي از كشورهاي مسير در مساجد استراحت ميكردم
و حضور بيش از حد جوانان نمازخوان ، حال و هواي خوب مساجد
و همچنين استقبال از مسافرين و كساني كه در هر ساعت از روز
به خانه خدا رو ميآورند برايم جالب توجه بود |
