|
از سایت سبز پرس- شنبه 1/12/88
داستان قدیمی بازسازی یا " تعریض"
میترا البرزی منش
یکی هست یکی نیست. جاده سراسری و ترانزیتی در ایران وجود
دارد که مرکز کشور را به استان گلستان و سپس به استان
خراسان متصل می کند. این جاده قدمتی بیش از 60 سال دارد که
در قدیم جاده ای مناسب بوده است. ولی امروز دیگر دارای
ویژگی های یک جاده قدیمی و 60 ساله است. از نظر حجم ترافیک
عبوری، کیفیت، عرض، طراحی های مهندسی، سرعت مجاز و بسیاری
مسایل دیگر، نیازهای امروزی را جواب نمی دهد. این جاده در
بخشی از مسیر خود از دره "تنگراه" می گذرد. همانطور که از
اسم آن مشخص است در این قسمت جاده از دره تنگی می گذرد که
خطر سیل گیری در آن بسیار بالاست.
در گذشته های دور چون بالادست آن، جنگل های انبوهی بوده
است که مانند اسفنج آب را به خود جذب می کرد سیل های بزرگ
در آن کمتر مشاهده می شد و مهندسین با توجه به فن آوری های
محدود آن زمان جاده را از این دره تنگ عبور داده اند. ولی
امروز با وجود تخریب شدید جنگل های بالا دست و شاید
تغییرات اقلیمی این مسیر دیگر بسیار خطرناک و سیل گیر شده
است.
در سال های 80-81 و 82سیل های بزرگی در این جاده اتفاق
افتاد که متاسفانه جان بسیاری از مردم را گرفته است.البته
نمی دانیم دلیل اصلی این سیل ها کدام یک از دلایل بیان شده
در بالا است. چون اصولا در ایران پژوهش بر روی این مسایل
به ویژه تاثیر گرمایش زمین در پدیده های ویرانگری مانند
سیل و یا پژوهش در زمینه میزان تخریب جنگل های بالادست و
تاثیر آن در تغییرات سیلاب های این رودخانه صورت نگرفته
است.
بخش دیگری از جاده نیز از بستر رودخانه دوغ می گذرد. پس
بسیار منطقی است که این جاده دیگر نه تنها پاسخگوی حجم
ترافیک و سرعت وسایل نقلیه امروزی نیست، بلکه ایمنی کافی و
لازم برای حراست از جان و مال مردم را نیز تامین نمی کند.
تا این جای مساله و داستان هیچکس با آن مشکلی ندارد.
داستان از جایی شروع می شود که بخشی از مسیر این جاده ( 50
کیلومتر) در دل مکان با ارزشی قرار گرفته که به دلیل ویژگی
های ارزشمند اکوسیستمی و محیط زیستی در سال 1345به عنوان
پارک ملي گلستان لقب نخستين پارک ملي ايران را گرفت و 10
سال بعد، به عنوان ذخيره گاه زيستي و يک ذخيره گاه ژنتيکي
زنده و ارزشمند در زمره 50 ذخيره گاه زیستکره جهان در
فهرست يونسکو به ثبت رسيد.
چرا؟ زیرا کشور و مردم ایران نیز مانند بسیاری از کشورها و
مردم جهان به این نتیجه رسیدند که محیط زیست در 100 سال
اخیر به شدت تخریب شده است. بسیاری از ارزش های طبیعی در
حال نابودی و انقراض هستند و باید فکری برای این مشکل
نمود. ابتدایی ترین راه حل این بود که بخشی از سرزمین که
دارای ارزش های ویژه هستند باید برای حفاظت از ارزش های
زیستی از روند تخریب و ساخت و سازهای انسانی کنار گذارده
شوند . یکی از با ارزش ترین این مناطق در ایران، جایی بود
که تحت عنوان پارک ملی گلستان معرفی شد، و به دلیل
ارزشمندی بسیار زیاد آن اتفاقا اولین آن ها در ایران بود.
پارک ملي گلستان به دليل برخورداري از 3 اكوسيستم مختلف
جنگلي ، کوهستاني و دشتي ، بيشترين تعداد و تنوع گونه ها
را در خود جاي داده است ، به طوري که يک هفتم کل گونه هاي
گياهي ، يک سوم کل پرندگان ايران و بيش از 50 درصد
پستانداران ايران فقط در داخل محدوده پارک ملي جنگل گلستان
وجود دارند.تازه همین منطقه با ارزش هم از روند تخریب
عمومی در امان نمانده است و طی سال های گذشته دو گونه با
ارزش حیات وحش آن یعنی ببر و ؟؟؟ منقرض شده است . شاید
گونه های گیاهی زیادی نیز در این مکان نابود شده باشد که
ما اطلاعی از آن نداریم. پس علما، عقلا و اندیشمندان به
این نتیجه رسیدند که تا دیر نشده یک بخش محدود از کشور را
حفاظت کنیم. پس جنگل گلستان را با توجه به ارزش های ویژه
آن پارک ملی اعلام کردند و قوانینی برای حفاظت از آن تصویب
کردند که بیان کننده بالا ترین درجه حفاظتی در کشور است.
این قوانین بیان کننده این امر است که در پارک های ملی هیچ
گونه دخل و تصرف انسانی و ساخت و ساری نباید صورت گیرد.
حال با جاده سراسری عبوری از پارک و محل اتصال دو بخش مهم
کشور چه باید کرد؟ به ویژه که این جاده روز به روز بیشتر
نیازمند تغییر در ساختار مهندسی، افزایش حجم ترافیکی و
تامین سرعت های مجاز بیشتر با توجه به تغییرات ایجاد شده
در وسایل حمل و نقل و ترافیک می باشد.
منطقی ترین کار این است که بگوییم، پارک ملی گلستان را که
نمی شود در جای دیگر پیدا کرد یا ساخت یا ایجاد کرد، پس
جاده را بر اساس نیازهای به روز به صورت مدرن و با ظرفیت
ترافیکی بهتر و سرعت مجاز بیشتر و شیوه های به روز مهندسی
راه، در مکانی امن از سیلاب های بزرگ در خارج از پارک
ایجاد کنیم. و تا ایجاد جاده جدید به صورت محدود مقاطع
تخریب شده جاده را با رعایت اصول محیط زیستی، بازسازی
کنیم. پس برای رفع مشکلات ترانزیتی، باید برای احداث جاده
جدید بودجه ویژه اختصاص داده شود، و احداث آن در اولویت
ملی قرار گیرد تا هم از جان و مال مردم و هم از گنجینه های
طبیعی بی نظیر کشور حراست شود.اگر هم بودجه ای نیست باید
به فکر انتقال بودجه از احداث جاده در جنگل ابر و یا در
قله دماوند برای ساخت جاده جایگزین در پارک ملی گلستان
باشیم.
اما همین موضوع که به نظر بسیار ساده می رسد و دارای
استدلال بسیار منطقی می باشد،5 سال است که به یک مثنوی
هفتاد من اختلافات، تهدیدات، درگیری سازمان های مختلف، و
بسیاری مسایل دیگر تبدیل شده است.
چرا؟ عقل من کارشناس قدیمی محیط زیست واقعا با استناد به
دلایل علمی و منطقی، به این چرا قد نمی دهد.
و اما داستان درگیری ها
7/8/85- خبرگزاری پارس: توكلي مجري طرح جاده ويژه جنگل
گلستان:
با تغيير شرايط جوي (!) و جاري شدن سيلهاي مهيب در
سالهاي 80 و 81 مسير موجود در جنگل گلستان به طور كلي
تخريب شد و احداث راههاي موقت و انحرافي جوابگوي نيازها
نبود. .
مطالعه طرح بازسازي اساسي جاده ويژه جنگل گلستان و تهيه
نقشههاي اجرايي در دي ماه 81 در اختيار سازمان محيط زيست
قرار گرفت كه اين سازمان موافقت خود را با بازسازي جاده
اعلام كرد.
. همچنين تفاهمنامه بازسازي جاده ويژه جنگل گلستان در
بهمن ماه 83 بين وزارت راه، سازمان محيط زيست و مجري طرح
منعقد و مقرر شد با تأمين اعتبار بازسازي محور موجود در
حداقل زمان ممكن صورت پذيرد.
در هماهنگي انجام شده با سازمان محيط زيست اين سازمان ضمن
تحويل موقت كمپ گلزار به پيمانكار، مجوز استقرار
ماشينآلات و تجهيزات توليد مصالح سنگي و بتني و برداشت آب
و مصالح از رودخانه را صادر كرد. .
عمليات بازسازي طرح جاده ويژه جنگل گلستان تاكنون با
هماهنگي كامل با سازمان محيط زيست انجام شده است و
هيچگونه تخريب و حتي قطع يك درخت تاكنون در اين جاده صورت
نگرفته است.
همزمان با بازسازي جاده ويژه جنگل گلستان طرح گزينه شمالي
به طول 170 كيلومتر در سال 84 ارائه شد كه اعتبار و بودجه
لازم براي شروع اين پروژه به تصويب نرسيد و وزارت راه و
ترابري تمام تلاش خود را در استفاده از امكانات موجود به
كار برد تا اينكه 20 كيلومتر از اين محور به صورت دو خطه
احداث و به بهرهبرداري رسيد و 20 كيلومتر ديگر نيز به
زودي به بهرهبرداري ميرسد.
. اين مسير از راه روستايي به راه فرعي ارتقا پيدا كرده
است همچنين گزينه شمالي، گزينه مكمل خواهد بود كه
ميتوانند ترددهاي ترانزيت و تجاري را پوشش دهد.
توكلي خاطرنشان كرد: 8 كيلومتر نخست جاده ويژه جنگل گلستان
كه جز بحرانيترين نقاط اين جاده بوده، تكميل شده است و 7
كيلومتر باقي مانده به تمهيدات ايمنسازي كمتري نياز دارد.
. 10 دستگاه پل بزرگ و چندين دستگاه پل كوچك در مسير جاده
ويژه جنگل گلستان احداث شده است و در هر 100 متر، معبري
براي عبور حيوانات پيشبيني و تعبيه شده است.
ایسنا 23/7/85
شهریاری مدیر کل محیط زیست استان گلستان می گوید:
توافق انجام شده بین سازمان محیط زیست و وزارت راه و
ترابری مانند عهدنامه ترکمانچای بود. سازمان حفاظت محیط
زیست در این توافق نامه هیچ گونه ارزیابی زیست محیطی و طرح
و نقشه برای بازساری جاده از مجریان درخواست نکرده است.
چند بار به آن ها گفتیم که می خواهید جاده را تعریض کنید،
گفتند نه اما اخیرا دیدیم که فضای زیادی را صاف کرده اند.
آن ها فقط مجوز احداث " بچیگ پلنت" را داشتند اما در کنار
آن یک کارگاه سنگ تراشی و کارگاه شستشوی شن و ماسه احداث
کرده اند که در پی آن به دادگاه شکایت کردیم اما با
فشارهایی که آوردند توانستند مجوز کارکردن در روز را
بگیرند. در طول 15 کیلومتر فاز اول این پروژه 1000 اصله
درخت با دیواره بتنی در تعارض قرار گرفته است که هنوز
موافقتی برای قطع آن صورت نگرفته است. احداث جاده جدید و
دیوار حایل آن اصل پارک ملی را زیر سوال می برد.
کانون دیده بان زمین 19/6/85:
شکیبا معاون محیط طبیعی اداره کل محیط زیست استان گلستان
می گوید: آمار کشته شدن پستانداران در پارک ملی گلستان
بسیار بالا ست. در سال 84، 130 گونه از حیات وحش و 60 جغد
در برخورد با ماشین ها قربانی شدند.
روزنامه سرمایه 13/8/86
ساسان علي نژاد مديركل محيط زيست استان گلستان مي گويد ،
عبور اين جاده از داخل پارك ملي گلستان نه تنها باعث آسيب
به _محيط طبيعي پارك مي شود بلكه به خاطر سيل خيز بودن اين
منطقه از نظر ايمني براي رفاه مسافران نيز مناسب نيست.
او بهترين مسير براي اتصال استان گلستان به خراسان را مسير
شمالي پارك گلستان از دو راهي كلاله مي داند و مي گويد:
«از جاده داخل پارك بايد به عنوان يك جاده كمكي براي كساني
كه خواهان استفاده از طبيعت هستند به كار گرفته شود. وی می
گوید:«خاكريزها و خاكبرداري هاي جاده اصلاحي از مسير قبلي
چند متر منحرف شده و ارتفاع و عرض آن نيز در بسياري قسمت
ها افزايش يافته است.»
همچنين امير عبدوس، مديركل زيستگاه ها و امور مناطق سازمان
محيط زيست از تفاهمنامه اي كه بين سازمان محيط زيست و
مسوولان اين پروژه وجود داشته است خبر مي دهد: «طبق اين
تفاهمنامه نبايد اين جاده پس از ترميم توسط وزارت راه از
آكس جاده قبلي (خط وسط جاده) منحرف مي شد و ارتفاع و عرض
آن نيز نبايد تغيير مي كرد.»
به اعتقاد عبدوس، يكي از مشكلات اين طرح افزايش ارتفاع
جاده است كه بسياري از پوشش گياهي و درختان اطراف را تخريب
مي كند و در اين رابطه تذكرات لازم داده شده است.
او يكي ديگر از مشكلات اين جاده را حذف پيچ هاي خطرناك به
منظور عبور با سرعت بيش تر رانندگان عنوان كرد: «استاندارد
سرعت در پارك هاي ملي 50 تا 60 كيلومتر است ولي اين جاده
به گونه اي طراحي شده كه در برخي از قسمت ها با سرعت 120
كيلومتر نيز مي توان از آن عبور كرد.»
ویکیپدیا
در سیل مهیب مرداد ۱۳۸۰ در منطقه بسیاری از کشتهشدگان
(۲۴۷ جسد انسان کشف شد) از مسافران این جاده بودند. در
سالهای ۸۱، ۸۲ و ۸۳ نیز سیلهای دیگری تلفات و خساراتهای
زیادی را بر این جاده وارد کرد. از سال ۱۳۵۰ تاکنون گهگاه
اعلام شده و حتی در دولت نیز به تصویب رسیده که این جاده
به یک مسیر توریستی تبدیل شود و جاده اصلی به مسیر کلاله -
چهار داغ – گلیداغ- اسلامآباد- آشخانه منتقل شود.این راه
هیچ گونه ارزیابی زیست محیطی ندارد.
گزارش «جامجم» از تخريب محيط زيست در پارك ملي گلستان-
علي يوشيزاده- سه شنبه 18 تير 1387
سيلهاي ويرانگر، در سالهاي 1380، 1381 و 1382 جاده را هم
با خود بردند تا تعمير آن، بهانه مناسب براي ورود به پارك
و آغاز عمليات ساخت را در اختيار پيمانكار وزرات راه قرار
دهد.
اين در حالي بود كه جاده اوليه در قعر دره ساخته شده بود
كه به دليل سيلگيري، نامناسبترين مكان براي عبور و مرور
مطرح ميشد. با اين همه، در آن زمان سازمان حفاظت محيط
زيست به عنوان متولي حفاظت از پارك چه شفاهي و چه كتبي
بارها به وزارت راه تاكيد كرده بود كه اين وزارتخانه فقط
حق تعمير جاده را دارد و به هيچ وجه اجازه تغيير عرض آن را
به بيش از 6/11 متر ندارد.
از سويي ديگر، در 25/4/1382 هيات وزيران ضمن تاكيد مجدد بر
اين موضوع، طي مصوبهاي وزارت راه را ملزم به ساخت جادهاي
جايگزين در خارج از پارك و در مسير كلاله آشخانه كرد تا
جاده فعلي به مرور زمان كم تردد شود و عبور و مرور در آن
به حداقل برسد.
و اكنون 5 سال پس از آن مصوبه
ديوارهايي بتوني و ضخيم به ارتفاع 8 متر در يك طرف جاده،
راه را براي عبور وحوش بسته بود. عرض جاده در برخي نقاط از
6/11 تا 30 متر عريض شده بود و جاده عريض و طويل به يكي از
پوزههاي سنگي رسيده بود كه زيستگاه گياهان ناياب به حساب
ميآمد و موقعيت جاده نشان ميداد دير يا زود بايد نابود
شود.
جاده به حريم رودخانه هم تجاوز كرده بود و گونههاي ناياب
گياهي را در بستر رود از بين برده بود. كمپ كارگران وزارت
راه مثل كارخانه سنگشكن هنوز در جنگل برپا بود. هيچ
اقدامي براي ساخت جاده جايگزين صورت نگرفته و از همه بدتر
اين كه اقدامات انجام شده بر جاده كنوني و عريض كردن بيش
از اندازه آن نشان ميداد بعيد نيست بزودي خبر چهار بانده
شدنش را بشنويم.
دكتر حسين آخاني، گياهشناس و عضو هيات علمي دانشگاه تهران
با اشاره به اين كه تاكنون 1362 گونه گياهي در محدوده 90
هزار هكتاري پارك شناسايي شدهاند كه برخي از آنها از
گونههاي اختصاصي پارك محسوب ميشوند ، ميگويد: گذشته از
درختاني كه به منظور تعريض جاده بريده شدهاند، جاده طوري
ساخته شده است كه بزودي پوزههاي صخرهاي كه زيستگاه
گونههاي كمياب محسوب ميشوند، تخريب ميشوند. ضمن آن كه
پيشروي جاده در بستر رودخانه سبب شده است دستكم حدود 100
گونه گياهي كه اختصاصا در بستر رودخانه رشد ميكنند، از
بين بروند.
وي عكسهايي از اجساد پرندگان را كه در عبور از جاده و در
برخورد با وسايل نقليه كشته شدهاند، نشان ميدهد و اظهار
ميكند: تعداد تلفات جانوران با پيشرفت عمليات جادهسازي
بيش از پيش شده است و ايجاد ديوار 8 متري سبب شده ارتباط
جانوران در شمال و جنوب پارك با هم قطع شود و تعداد زيادي
از آنان نيز در عبور از جاده و تقلا براي رسيدن به سمت
ديگر پارك كشته شوند.
اين عضو هيات علمي با تاكيد بر اين كه فقط جادههاي باريك
گردشگري ممكن است از داخل پاركهاي ملي بگذرند كه در اين
صورت تا جايي از پارك ميروند و بازميگردند، سخنانش را با
پرسشي پايان ميدهد كه همه پاسخش را ميدانيم: بجز ايران،
در كجاي دنيا از وسط پارك ملي كه زيستگاه جانوران است،
جادهاي پرتردد ميگذرد؟
اين قانوني نيست
ياسر انصاري، دبيركل كانون عالي گسترش فضاي سبز و حفظ
محيط زيست ايران با اشاره به تخلفات صورت گرفته از سوي
وزارت راه در پارك ملي گلستان كه قابليت پيگيري قضايي
دارد، ميگويد: وزارت راه در اين منطقه دست به تخريبي
گسترده زده است كه اين مساله برخلاف مصوبه هيات وزيران در
سال 1382 و كليه توافقنامههايي است كه بين سازمان حفاظت
محيط زيست و وزارت راه منعقد شده است.
وي ميافزايد: هرچند شوراي عالي محيط زيست در حال حاضر به
دستور رئيسجمهور منحل شده است و كميسيون زيربنايي دولت
وظايفش را انجام ميدهد؛ اما به هر حال انجام هر گونه
عمليات عمراني و عبور جاده از داخل پاركهاي ملي براساس
قانون ممنوع است، مگر آن كه اين مساله با مجوز شوراي عالي
حفاظت محيط زيست صورت گيرد. به گفته وي، آنچه امروز در
پارك گلستان ميگذرد نقض صريح قانون اساسي و قوانين جامع
كشور ازجمله مصوبات شوراي عالي حفاظت محيط زيست و هيات
دولت است.
مهندس امير عبدوس، مديركل دفتر زيستگاهها و امور مناطق
سازمان حفاظت محيط زيست درباره چرايي تكميل نشدن جاده
جايگزين گلستان و تمركز وزارت راه بر عريض كردن جاده با يك
پرسش پاسخ ميدهد: اگر شما جاي وزارت راه بوديد و بودجهاي
براي ايجاد راه ارتباطي بين دو شهر ميگرفتيد، ترجيح
ميداديد آن را صرف تعمير و توسعه راهي نيمهكاره كنيد يا
ساخت جادهاي جديد؟
عبدوس نيز عريض شدن جاده را از 6/11 تا 30 متر در برخي از
نقاط ميپذيرد و معتقد است: طراحي انجام شده براساس
جادهاي چهاربانده است، ولي هنوز اجرايي نشده است.
12/12/87خبرگزاري فارس
حسن اصيليان معاون انساني سازمان حفاظت محيط زيست با بيان
اينكه مورد تعيين شده از سوي محيط زيست در رابطه با تعمير
جاده گلستان مورد قبول وزارت راه قرار گرفته است، گفت:
براي اينكه تعمير جاده گلستان مشمول زمان نشود در كميسيون
زيربنايي دولت تصويب شد تا ناظر معتمد از سوي سازمان محيط
زيست بر نحوه پيشرفت پروژه نظارت كند. وی ضمن اشاره به
مطرح شدن جاده گلستان- خراسان در كميسيون زيربنايي دولت،
گفت: اين موضوع به پيشنهاد استاندار گلستان در جلسه مطرح
شد، در گذشته سازمان محيط زيست در رابطه با تعداد درختاني
كه قطع ميشود و احياي آن همچنين در رابطه با دماغههاي
سنگي رودخانه در اين مسير نظرات و توصيههايي را در غالب
15 مورد به وزارت راه اعلام کرد و آن وزارتخانه نيز قبول
كرد. .
وي در رابطه با نگراني محيط زيست مبني بر تعلل در اجراي
كار، تصريح كرد: قرار شد ناظر معتمد در پروژه نظارت داشته
باشد تا مشمول زمان نشود و در كمترين زمان ممكن جاده تعمير
شود و در كميسيون تخصصي تصويب شد و اميدواريم در كميسيون
اصلي نيز تصويب شود. .
معاون انساني در رابطه با علت نگراني سازمان محيط زيست از
طولاني شدن زمان اجراي پروژه گفت: چون پارك ملي است جنگل
انبوه و شاخص، حيات وحش قابل قبول از ويژگيهاي اين منطقه
است به همين خاطر رعايت نكردن ملاحظات محيط زيست مي تواند
خسارت غير قابل جبراني را به اين اكوسيستم نادر وارد كند.
اصيليان با اشاره به اينكه بر اساس قانون براي طرحهايي كه
مشمول مطالعات ارزيابي هستند مانند سدسازي جاده سازي و
مجتمعهاي پالايشگاهي و مطلع شدن از رعايت ملاحظات زيست
محيطي توسط كارفرما و پيمانكار، قانون اين اجازه را داده
است تا ناظر معتمدي را انتخاب كنيم، تصريح كرد: در حال
حاضر چندين دانشگاه ناظر معتمد سازمان هستند و اين نظارت
را انجام مي دهند؛ ضمن اينكه هر يك ماه بايد گزارش پيشرفت
كار و تخلفات را به سازمان محيط زيست ارائه كنند.
خبرگزاري جمهوري اسلامي 24/10/88
گرگان - جمعي از طرفداران محيط زيست استان گلستان با ارسال
نامهاي به استاندار خواهان عدم تعريض جاده پارك ملي
گلستان شدند. در این نامه آمده است:
در حالي كه براساس مصوبه سال ۱۳۸۲هيئت وزيران و تاكيد
اخير رئيس جمهوري در سفر استاني خود به استان گلستان،
وزارت راه و ترابري موظف بود نسبت به خروج جاده از پارك
ملي گلستان اقدام كند، اما هنوز شاهد تخريب بخش وسيعي از
پارك ملي گلستان در راستاي ايمنسازي در برابر سيل هستيم
كه خود موجب ايجاد ناامني براي حيات وحش، تعريض جاده،و نيز
مشكلات زيست محيطي فراوان در پارك ملي گلستان شده است.
گرگان - خبرگزاری مهر:
نماینده ویژه رئیس جمهور در پارک ملی گلستان با اشاره به
برخی مخالفتها برای ساخت جاده جنگل گلستان خاطرنشان کرد:
ساخت این جاده طبق مصوبه پیش می رود و باید برای تکمیل آن
کمک کرد.
به گفته قناعت، ساخت این جاده با حفظ مسائل زیست محیطی
امری ضرروی است و باید بخشهای مختلف کمک کنند تا این جاده
بهره برداری شود.
استاندار گلستان در مصاحبه با خبرگزاری جمهوری اسلامی در
دی ماه 88بیان داشت:
برای توسعه استان تعارف وجود ندارد و طبیعی است که در ساخت
جاده بخشی از طبیعت تخریب می شود ولی باید کمک کرد که این
تخریب به حداقل برسد.
وی با اشاره به کشته شدن بیش از 400 نفر از هم استانیها و
هموطنان در جریان سیل مخرب سال 81 در جاده گلستان بیان
داشت: قطع چند اصله درخت مهمتر از جان انسانها نیست و چرا
مخالفان این طرح به انسانهایی که در این محور از بین رفته
اند، توجه نمی کنند. وی تاکید کرد: ساخت جاده جنگل گلستان
را نمی شود تعطیل کرد ولی می توان راهکارهایی را اتخاذ کرد
که کمترین تخریب طبیعت را در پی داشته باشد.
29/11/88:
حضور نمایندگان سازمان های غیر دولتی ، خبرنگاران ،
متخصصین و طرفداران محیط زیست در استانداری گلستان:
در تاریخ پنج شنبه 29 بهمن ماه حدود 20 نفر از نمایندگان
سازمان های غیر دولتی محیط زیستی ، کارشناسان و علاقمندان
به محیط زیست، برای ملاقات با استاندار گلستان و مذاکره در
مورد تخلفات مرتبط با احداث جاده در پارک ملی گلستان و
بیان دغدغه های قانونی و محیط زیستی، در استانداری حضور
یافتند. در بدو ورود چندین ماشین پلیس و تعدادی از افراد
حراست استانداری به خیر مقدم این علاقمندان شتافتند و از
حضور آن ها در استانداری ممانعت کردند. این درحالی است که
پیش از این و از اواخر دی ماه مکاتبه با استانداری برای
تجمع در مقابل استانداری صورت گرفته بود که مورد موافقت
قرار نگرفت و تبادل نظرهایی در باره ملاقات و گفتگو در
جریان بود که به دلیل به درازا کشیده شدن ارایه پاسخ، دو
نماینده از سوی سازمان های غیر دولتی از روز چهارشنبه برای
انجام هماهنگی در محل حضور یافتند. با این وجود بیان شد که
استاندار اطلاعی از موصوع نداشته و در استانداری حضور
ندارد. فقط 5 نماینده می توانند با مهندس جمشیدی مشاور
استاندار، ملاقات نمایند. پس از پافشاری بیشتر 10 نماینده
از سازمان های غیر دولتی به حضور پذیرفته شدند و سایر
نمایندگان سازمان های غیر دولتی در هوای سرد چندین ساعت در
بیرون استانداری نگه داشته شدند. حتی از آن ها دعوت نشد که
به رسم مهمان نوازی در مکانی گرم یا سرپوشیده در استانداری
حضور یابند و این دوستداران محیط زیست که با صرف وقت گران
بهای خود از تهران و سایر شهرستان ها مانند شاهرود،
گنبد،آمل، گرگان و ... در محل حاضر شده بودند ، همانند
گونه های نادر انسانی( به درستی نیز انسان های دوستدار
حفاظت محیط زیست در ایران تبدیل به گونه های نادر شده
اند.)، در تهدید سرمای سوزان زمستان در جلوی درب استانداری
مورد مراقبت شدید قرار گرفتند تا مبادا حمایت از محیط
زیست، بیش از این در کشور توسعه یابد.
10 نماینده که از متخصصین محیط زیست کشور بودند و انتظار
داشتند با معاونت و یا کارشناسان محیط زیستی استانداری،
معاونت فنی و عمرانی و سایر متخصصین وارد مذاکره شوند،
توسط معاونت امنیتی ، مسئول حراست و مدیر کل حوزه
استانداری پذیرفته و وارد گفتگو شدند. پس از بیان دغدغه
های نمایندگان سازمان های غیر دولتی نماینده استانداری با
بیان تجربیات خود در زمینه فعالیت های غیر محیط زیستی سایر
سازمان ها مانند محیط زیست و منابع طبیعی از حاضران سوال
کردند که چرا نسبت به آن ها عکس العمل نشان نمی دهند؟ به
عنوان مثال منابع طبیعی که مانع از دفن زباله ها به بهانه
نابودی درختان می شود چگونه به بهره برداران اجازه احداث
480 کیلومتر جاده در دل جنگل ها را می دهد؟ سپس ایشان بر
ضرورت خدمت به مردم حتی با نابودی درختان و اجتناب ناپذیر
بودن عدم توجه به هشدارهای سایر سازمان ها در پاره ای
موارد ( گویا خدمت به مردم در گرو نابودی محیط زیست است و
خدمت به مردم و حفاظت از محیط زیست جمع پذیر نیستند یا با
هم در تناقض هستند.) اشاره کردند.و با اندرز نسبت به این
که ما هم باید صلاح مردم را در نظر بگیریم و مخالف احداث
راه نباشیم، بیان کردند: استانداری نماینده قوه مجریه در
اجرای مصوبات دولت است. احداث جاده از مصوبات دولت است و
ما مامور پیگیری اجرای آن هستیم. تا کنون نیز تخلفی در
زمینه احداث راه بر اساس توافق ها صورت نگرفته و جاده با
همان عرض مصوب در دست احداث است و فقط ممانعت های سازمان
محیط زیست موجب تاخیر در اجرای راه شده است. پس از مدتی
آقای قره خانی نماینده مجلس و مدافع احداث جاده ابر نیز به
جمع ما پیوستند و در مزایاو ضرورت احداث راه از میان جنگل
ابر و ضرورت ایجاد توسعه هایی که با احداث راه صورت می
گیرد، ما را راهنمایی نمودند. ایشان با اشاره به سیاست های
راه سازی در آمریکا بیان نمودند در این کشور راه ساخته می
شود تا در جنب آن توسعه ایجاد شود. مسئولین حاضر در جلسه
تاکید کردند که باید همه جانبه نگر بود و نگرش تک بعدی با
توجه و حساسیت به حفاظت از محیط زیست را کنار گذارد.
در انتها نیز بعد از 4 ساعت به دوستان یخ زده خود در جلوی
درب استانداری پیوستیم در حالی که باور نمودیم مسئولین می
دانند چه بلایی بر سر اولین و قدیمی ترین پارک ملی ایران
می آید و مشکلات موجود ناشی از ناآگاهی از قوانین پارک های
ملی یا بی اطلاعی نیست.
تصاویر زیر به وضوح نشان می دهد که آیا جاده تعمیر می شود
یا تعریض ، شدت دست خوردگی در محیط پارک ملی در چه حدی
است، عرض جاده فقط در حد جاده قبلی است یا بیشتر، درختان و
رودخانه در چه وضعیتی قرار دارند و اگر امسال حتی یک سیل
کوچک بیاید با این همه دست خوردگی رودخانه ، چه به روز
مسافران و ماشین های عبوری خواهد آمد؟ و آنگاه مسئولیت
مشکلات ایجاد شده و جان و مال مردم بر عهده چه کسی است؟
کسانی که می گویند از میراث طبیعی حفاظت شود، یا کسانی که
به جای احداث جاده کنارگذر پارک ملی سال هاست بر احداث
جاده عریض با تخریب زیاد و در مسیر سیلابی و در دل پارک
ملی تاکید دارند؟
و این هم تصویر پلنگ ماده یک ساله ای که امسال در اثر
تصادف در این جاده کشته شده است.
|
