|

ایران در میان ده کشور تخریب کننده محیط زیست در جهان
سایت اشتراک به نقل از رادیو فرانسه
رئیس جدید سازمان حفاظت محیط زیست ایران رسمأ اعلام کرد که
این کشور دهمین تخریب کننده محیط زیست در جهان به حساب می
آید. بدین ترتیب اگر روند فعلی ادامه یابد ، ایران در قرن
آینده به کشوری تبدیل خواهد شد بدون درخت ، در گیر با
خشکسالی های پیاپی و خصوصأ آلاینده های نفتی و شیمیایی بخش
های عمده ای از اکوسیستم آن را از بین خواهند برد.
محمدجواد محمدیزاده، رییس جدید سازمان حفاظت محیط زیست
ایران در همایش سراسری مدیران کل این سازمان در روز پنجم
آبان در ادامه سخنانش بر نقش مهم اطلاعرسانی و فرهنگسازی
در زمینه محیط زیست تأکید کرد و گفت :"بايد به مردم در
خصوص زوايای مختلف و اهميت محيط زيست اطلاعرسانی کنيم چرا
که در خصوص نحوه برخورد، نگهداری و شيوه صحيح زندگی کردن
تا کنون فرهنگسازی مناسب و مساعدی صورت نگرفته است."
از سوی دیگر مطابق آمار رسمی میزان فرسایش خاک در ایران
سالانه حدود دو میلیارد تن و بیشتر از میزان متوسط در
کشورهای آسیایی و حدود شش برابر میانگین جهانی است. طبق
برآوردها بیش از هفتاد و پنج درصد مساحت کشور در برابر خطر
فرسایش خاک قرار دارد.
با فرسایش خاک هر ساله بخش قابل توجهی از زمینهای مناسب
کشاورزی از بین میرود. یکی از اساسیترین عوامل فرسایش
خاک جاری شدن سیلابهاست که باعث شسته شدن و نابودی خاک
حاصلخیز میشود. سیلابها نیز عمدتاً به دلیل نابودی و از
میان رفتن پوشش گیاهی و جنگلی جاری میشوند.
اما روند تخریب و نابودی جنگلها نیز در ایران در دهههای
اخیر شتاب بیشتری گرفته است. کارشناسان عوامل مهم تخریب
جنگلها را تغییر کاربری آنها و تبدیل جنگل به اراضی
کشاورزی و اجرای طرحهای توسعه بدون توجه به حفظ محیط زیست
میدانند. فعالیتهای معدن کاوی، قاچاق چوب و رهاسازی
زباله و فاضلاب در مناطق جنگلی نیز جزو عوامل تهدید کننده
جنگلها هستند. در طول سی سال گذشته بخش مهمی از جنگلهای
ایران نابود شده است.
در تازهترین اتفاق از این دست، هزاران اصله درخت در منطقه
جنگلی دنا، جهت احداث خط لوله گاز در ظرف مدت دو روز قطع
شدند. اتفاقی که از آن به عنوان یک فاجعه زیست محیطی
کمسابقه نام برده شده و پرونده آن جهت رسیدگی به تخلفات
به دادگستری ارسال شده است.
جمعیت زنان: امیدواریم مدیریت جدید سازمان حفاظت محیط
زیست همان گونه که به درستی بر اطلاع رسانی و فرهنگ سازی
تاکید نموده اند، بتوانند نقش و جایگاه مناسبی برای سازمان
حفاظت محیط زیست در جلوگیری از این روند تخریب و آلودگی -
همان گونه که در قوانین برای این سازمان پیش بینی شده است-
به وجود آورند، که متاسفانه کمبود این جایگاه در شرایط
کنونی بسیار مشهود است.
|